Het Geslacht Borgia II - Homo Fatale

Intro

Knetterend, zorgvuldig vormgegeven en met joie de vivre geregisseerd spelerstoneel over het hartveroverende monster Rodrigo Borgia. (Knack)

Sinds 2008 zijn toneelgroep NUNC en regisseur Benjamin Van Tourhout aan het werk rond deze beroemde en beruchte pausenfamilie. Verschillende onderzoeksreizen brachten ons naar Rome en de geheime archieven van het Vaticaan op zoek naar de legendes rond deze familie. Samen met een krachtige spelersploeg gebruiken we die verhalen om theater te maken.

Deze familie, smeekt om gehoord en verteld te worden. 

Als een bende kinderen zijn ze het Vaticaan binnengestormd. 

Met de nodige feest en doodslag hebben ze dit gevierd. 

Als een bende oude zieke mensen hebben ze het Vaticaan verlaten.

Met het nodige leedvermaak hebben de anderen dit gevierd.


In een Vaticaan dat dienst doet als feestzaal

Met een pausenvader niet benauwd van seks, feesten en zijn dochter.

Met pausenkinderen niet benauwd van een mes, een oorlog en mekaar.


Een explosieve cocktail vol goesting, dromen en veel force.

Ideaal om alles wat los en vast zit aan te pakken: 

een dochter, een vader, een nieuw lief, het geloof, een feestje, een fles en … een kater.

Dries Vanhegen als Rodrigo Borgia moet het hoofd bieden aan zowel de Franse koning als aan de interne familiale strubbelingen.

De Borgia Clan sprong in deel I hoog, en zet zijn val in met het tweede deel. Er is ondertussen zoveel gebeurd, gemoord, bloed vergoten, gelachen, gezweet en geweend dat Rodrigo Borgia alles op alles moet zetten om zijn positie veilig te stellen.

In het tweede deel koppelt hij zijn dochter, Lucrezia, aan het rijke huis Aragon (Napels) en hoopt zo financieel meer armslag te krijgen, maar dat is buiten zijn zoon, Cesare, gerekend die nog steeds meer dan normale liefde voor zijn zus voelt. 

Om zijn grote opponent, Guilliano della Rovere, uit te schakelen probeert Rodrigo Borgia zijn vrouw aan hem te koppelen maar eens dat lukt beseft Rodrigo dat zijn steunpilaar daarmee aan de andere kant is gaan staan. In de wens alles samen te houden breekt alles uiteen.

Trailer

De trailer is hier te bekijken.

Premiere

In 2012 maakte NUNC het tweede deel van de Borgia trilogie. Deze voorstelling ging op drie oktober in Gent in première (tournee najaar 2013). 

Credits

Rodrigo Borgia             Dries Vanhegen
Vanozza Catanei          Leen De Veirman
Cesare Borgia              Pieter Bamps
Lucrezia Borgia            Leen Roels
Sancia di Aragon          Nele Criel
Alfonso di Aragon         Maxim Storms
Charles, Roi                Anne-Charlotte Bisoux
Guilliano della Rovere    Marc Stroobants
Charlotte d’Albret         Hanne Struyf
De griffie                    Michiel Haspeslagh & Jokke Martens 

Tekst & Regie            Benjamin Van Tourhout

Compositie                Jan Van Outryve

Choreografie              Darren Ross

Scenografie & Kostuum Viola Vandomme

Lichtontwerp              Jelle Decrock & Benjamin Van Tourhout

Dramaturgie               Geraldine Reymenants

Pers

In een adembenemend openingsbeeld tracht Lucrezia zich eenzaam en zwanger van haar vader staande te houden. De grootste troef blijft de schriftuur van Benjamin Van Tourhout.  Zijn unieke idioom koppelt probleemloos verhevenheid aan platvloersheid en laat in de stroom aan historische informatie geen enkele emotionele subtiliteit verdrinken. De tekst buitelt en schertst in deel een, krast en kerft in het tweede. (De Morgen)

Als we vanuit historisch oogpunt zien hoeveel personen de Borgiageschiedenis mee bepalen, dan mogen we echt wel zeggen dat het een grandioze krachttoer is om dit verteld te krijgen met deze gereduceerde groep personages, en een gebald boeiend plot over te houden van de op- en neergang van een machtige kerkvader, weinig kerk, veel vader voor zo ver het hem persoonlijk ten goede komt. Van Tourhout dolt ook heerlijk met taal. Levendige volkse dialogen geven vaart en lichtheid aan het gebeuren. Magistraal is de manier waarop het stuk in scène is gebracht. Het spel zit boordevol fantastische vondsten. (Theatermaggezien)

Vergeet Jeremy Irons als Rodrigo Borgia,  de echte Borgia-paus lijkt meer op Dries Vanhegen in 'Het Geslacht Borgia', een ambitieuze creatie van Benjamin Van Tourhout die ook in het tweede deel staat als een… Vaticaan. 

De mooie tekst van Van Tourhout, net zoals in het eerste deel gestoeld op stevige research en aangelengd met gedurfde artistieke creatie, is een echte aanwinst voor het Vlaams teksttheater. 

Net zoals in het eerste deel van de Borgia’s weet auteur en regisseur Van Tourhout zijn acteursensemble op te zwepen tot een energieke enthousiaste troep spelers waar het spelplezier van afdruipt. Iedereen speelt met zoveel vitaliteit.  De vertolkingen maken van deze tweede Borgia’s meteen een universeel stuk dat niet blijft hangen in zijn historische correctheid. Kostumering en interpretatie zorgen voor een eigentijdse uitvergrote spiegel van de macht, een aanrader. (Cobra